
عکس
دوشنبه ۵ مرداد ۱۳۹۴ ساعت ۰۰:۴۲
بین الملل
شناسه خبر : ۲۱۷۹۵۷

متن کامل سخنان جان کری در کمیته روابط خارجی سنای آمریکا + تصاویر
ایران اکنون موافقت کرده که ۹۸ درصد از ذخایر اورانیوم غنی شده خودش را داوطلبانه از بین ببرد/ دو سوم از سانتریفیوژهای نصب شده خود را باز کند، قطعات هر سانتریفیوژ را از هم جدا کند، قلب رآکتور آب سنگین خودش را کنار بگذارد و آن را با سیمان پر کند
حقیقت این است که برنامه تدوین شده در وین، بهتر از هر جایگزین دیگری که در مورد آن حرف زده بشود، خواهد توانست ابزارهای محدودسازی قویتر و جامعتر و پایدارتری را برای محدودسازی برنامه هستهای ایران فراهم کند. و به آنهایی که فکر می کنند که به خاطر آنچه ممکن است بعد از ۱۵، ۱۶ یا ۲۰ سال اتفاق بیفتد ، با این توافق میخواهند مخالفت کنند یادآوری میکنم که اگر ما از این راه دور شویم، بدون هیچ یک از شرایط تایید و تحقیق و بازرسی بلند مدت یا پادمانهای شفافیتساز که ما آنها را وضع کرده ایم، ۱۵، ۱۶ یا ۲۰ سال دیگر همین فردا شروع خواهد شد.
گروه بین الملل- رجانیوز: «جان کری»، وزیر خارجه، «ارنست مونیز»، وزیر انرژی و «جک لو»، وزیر خزانهداری آمریکا روز پنجشنبه در نشستی در کمیته روابط خارجی سنا از نتایج پایانی مذاکرات هستهای ایران و ۱+۵ دفاع کردند.
به گزارش رجانیوز؛ در ادامه متن کامل سخنرانی جان کری وزیر امورخارجه امریکا را در کمیته روابط خارجی سنا آمده است:
جناب کورکر رئیس کمیته، جناب کاردین عضو ارشد کمیته و دیگر اعضای این کمیته که دوستان و همکاران سابق من هستید، تشکر میکنم از اینکه این فرصت به من داده شده است تا با شما درباره توافق جامعی صحبت کنم که ما و شرکایمان در گروه ۱+۵ با ایران درباره آینده برنامه هسته ای این کشور به آن دست یافته ایم. و اجازه میخواهم که برای همه کسانی که اینجا نشستهاند تأکید کنم که تنها ایالات متحده آمریکا نیست بلکه سایر قدرتهای هسته ای نیز هستند: فرانسه، انگلیس، روسیه و چین. آنها درک بسیار خوبی از موضوع و چالشهای آن دارند و من از آنها و آلمان ( که کشور بهعلاوه یک بود) تشکر میکنم که همگی همکاری و کمک کردند و همه آنها یک طرف از این بحثها بودند.
بنابراین شما صرفا نگاهتان به موضوعات مورد مذاکره نباشد، بلکه اینطور نگاه کنید که جامعه بین المللی و پنج بعلاوه یک، زیر نظر سازمان ملل متحد مذاکراتی انجام داده اند و آنها احمق نیستند. آنها متخصص هستند. هریک از آنها در حوزه فناوری هسته ای، انعقاد قرارداد و راستی آزمایی افراد باهوشی هستند که یک عمر در این کارها وقت صرف کردهاند و مهر تاییدشان را پایین این توافق زدهاند.

خُب، دو نفر دیگر از اعضای کابینه - جک لو وزیر خزانه داری و ارنست مونیز، وزیر انرژی آمریکا - نیز همراه من هستند که کمکهایشان برای رسیدن به این توافق بسیار ارزشمند بود. از همه شما و همچنین از نقشی که کنگره ایفا کرد تشکر میکنم.
افتخار میکنم که در زمانی که برای تحریم ایران تلاش میکردیم من رئیس همین کمیته بودهام. همه ما آن بحثهای طولانی را به خاطر میآوریم و آن تحریمها را با اتفاق آرا به تصویب رساندیم. تحریمهایی که نقش اساسیای در کشاندن ایران به پای میز مذاکره داشتند و روشن ساختند که ما نیاز به مذاکرات جدی و سازنده با ایران داریم.
خُب، از روزی که این گفتگوها آغاز شد ما به صراحت اعلام کردیم که هیچ چیزی کمتر از توافق خوب را نخواهیم پذیرفت. ما از همان ابتدا بسیار شفاف و روشن مشخص کردیم منظورمان چیست یعنی توافقی که همه چهار مسیر دستیابی ایران به بمب اتمی را مسدود کند، دو مسیر آن از طریق اورانیوم و یک مسیر از طریق فراوری پلوتونیوم و یک مسیر پنهان زیر زمینی. ما استانداردهای خود را مشخص کردیم. ما معتقدیم به این استانداردها دست یافته ایم.
پس از حدود دو سال گفتگوهای بسیار فشرده، واقعیتها بسیار شفاف و روشن شده اند و طرحی که هفته گذشته در وین اعلام شده، واقعا همان توافقی است که سبب بسته شدن مسیرهای مذکور می شود و برای ما ضمانتهایی از طریق تعهد مادام العمر به NPT و همکاری ایران فراهم میکند، و ما خواهیم دانست که ایران چه کارهایی انجام می دهد.

خُب، جناب رئیس- سناتور، باب کورکر- در نطق ابتداییشان جملاتی در خصوص اینکه اگر به ایران آنچیزهایی را که میخواهد بدهیم، گفتند.
بزرگان، آنها پیش از این آنچه را میخواهند به دست آوردهاند. آنها ۱۰ سال پیش یا قبلتر، به آن رسیداند. آنها پیشتر از این به چرخه سوخت هستهای رسیدهاند. زمانی که ما مذاکراتمان را شروع کردیم ایران حجمی از مواد حاصل از شکافت را در اختیار داشت که برای ساخت ۱۰ تا ۱۲ بمب هستهای کافی بود. در حالی که دولت قبلی با آنها ها بر سر این موضوع مهم بسیار درگیر بود آنها از ۱۶۳ سانتریفیوژ در سال ۲۰۰۳ به ۱۹۰۰۰ سانتریفیوژ رسیدند.
پس این متن درخواستی برای این نیست که هر آنچه که میخواهند به آنها بدهیم. منظورم این است که این درخواستی است برای اینکه چگونه می توانید مانع برنامه آنها شوید و آن را به تعویق بیندازید، چگونه میتوانید برنامه تسلیحاتی آنها، را تکه تکه کنید و از بین ببرید، نه همهی برنامه هایشان را.
بیایید بفهمیم که چه چیزی واقعا اینجا روی میز قرار داشت. ما برنامه ریزی کردیم تا توانایی آنها برای ساخت سلاح اتمی را نابود کنیم، و به این هدف دست یافتیم، هیچکسی در خصوص اینکه ما عملا تمام برنامه هستهای آنها را از بین ببریم حرفی نمیزد، و ما در این خصوص وقتی صحبت میکردیم که آنها از ۱۶۳ سانتریفیوژ به ۱۹۰۰۰ سانتریفیوژ رسیدند.
همه کسانی که اینجا بر این کرسیها تکیه زدهاید می دانید که گزینه ما برای متوقف کردن آن بود. به این اقدام نظامی میگفتیم، چرا که آنها از هیچ راه دیگری قصد متوقف کردن آن برنامه را نداشتند و آنها قبلا این را ثابت کردهاند. در تمام طول آن سالها این را اثبات کردند.
براساس مفاد این توافق، ایران اکنون موافقت کرده که ۹۸ درصد از ذخایر اورانیوم غنی شده خودش را داوطلبانه از بین ببرد، دو سوم از سانتریفیوژهای نصب شده خود را باز کنند ( قطعات هر سانتریفیوژ را از هم جدا کنند) و قلب رآکتور آب سنگین خودش را کنار بگذارند و آن را با سیمان پر کند.ایران موافقت کردهاست که از ساخت یا دستیابی به اورانیوم با سطح غنای بسیار بالا و پلوتونیوم تسلیحاتی حداقل برای ۱۵ سال خودداری کند و اگر آنها اقدام به انجام این کار کردند، آقای ارنست مونیز-وزیر انرژی آمریکا- به شما خواهد گفت که ما به سرعت متوجه این اقدام آنها خواهیم شد.
ایران همچنین با پذیرش پروتکل الحاقی موافقت کردهاست و پروتکل الحاقی نتیجه تجربه شکست خورده، در خصوص کره شمالی است که دقیقا به ما توانایی دسترسی های اضافی را میدهد که ما از طریق آن میدانیم که ایران چه کاری انجام میدهد و آنها باید برای اینکه تحریم های سازمان ملل در پایان این روند برداشته شوند، قبل از آن پروتکل الحاقی را در کشورشان به تصویب برسانند. آن ها باید این را به تصویب مجلس خودشان برسانند. آنها موافقت کردهاند که با آن زندگیشان را از روز اول شروع کنند. آنها قصد دارند با پروتکل الحاقی زندگی کنند. به علاوه، اقدامات شفافیت ساز اضافیای وجود دارند که در ادامه جلسه در خصوص آنها سخن خواهم گفت.

خُب، اگر ایران در اجرای تعهدات خود بدعهدی کند، ما متوجه خواهیم شد و ما بهسرعت متوجه خواهیم شد و قادر خواهیم بود تا پاسخ متناسب این کار آنها را با تحریم مجدد بدهیم و میتوانیم از سختگیرانه ترین گزینههایی که امروز در اختیار داریم نیز استفاده کنیم.
هیچ یک از آنها در هرنقطهای از زمان از روی میز برداشته نخواهند شد. بنابراین، بسیاری از اقداماتی که در این توافقنامه وجود دارد تنها برای ۱۰ سال، ۱۵سال، ۲۰ سال و ۲۵ سال نیستند، اقداماتی وجود دارد که مختص هریک از این دورههای زمانی است، اما این اقدامات برای یک عمر است، این اقدامات همیشگی هستند، تا زمانی که ایران تحت قوانینNPT باشد این اقدامات ادامه خواهند داشت. در ضمن، کره شمالی از NPT خارج شده است اما ایران از NPT خارج نشده است.